آشنایی با دانشگاه
اهداف اصلی دانشگاه
دانشگاه جامع علمیکاربردی در سال 1371 به موجب مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، توسط شورای گسترش آموزش عالی تأسیس شد. این دانشگاه با رویکرد آموزش عالی مهارتی و شغلمحور، به منظور پاسخگویی به نیازهای واقعی بازار کار و ارتقاء اشتغالپذیری دانشآموختگان طراحی شده است. رویکرد شغل محوری در عرصه آموزش دانشگاه جامع علمیکاربردی، نقش مهمی را در اصلاح هرم شغلی و آموزش حرفهای نیروی کار ایفا کرده است.
این دانشگاه با تمرکز بر نیازهای صنعت و خدمات،به عنوان پل ارتباطی بین دنیای آموزش و دنیای کار عمل میکند و به توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور کمک میکند. بر این اساس اهداف تشکیل دانشگاه به شرح زیر است:
• انتقال دانش کار و فناوری: دانشگاه جامع علمیکاربردی با هدف انتقال دانش کاربردی به محیطهای کسب وکار و دانشی کردن مشاغل، به عنوان پل ارتباطی بین علم و عمل عمل میکند.
• ایجاد فرصتهای شغلی پایدار: این دانشگاه با تأکید بر استفاده از فناوریهای روز و اقتصاد دانشبنیان، فرصتهای شغلی پایدار را برای دانشآموختگان خود ایجاد میکند.
• ارتقای توان کارآفرینی: با ارائه آموزشهای مبتنی بر نیازهای بازار کار، دانشگاه به افزایش توان کارآفرینی دانشآموختگان کمک میکند.
________________________________________
وظایف اصلی دانشگاه
• برنامهریزی و سیاستگذاری: دانشگاه مسئول برنامهریزی، سازماندهی و اجرای سیاستهای کلان آموزشهای عالی علمیکاربردی است.
• نظارت و ارزیابی: این دانشگاه مسئولیت نظارت و ارزیابی کیفیت آموزشهای عالی علمیکاربردی را بر عهده دارد.
• توسعه صلاحیتهای حرفهای: با تمرکز بر نیازهای بازار کار، دانشگاه به توسعه صلاحیتهای حرفهای در طیف گستردهای از مشاغل تخصصی میپردازد.
________________________________________
ویژگیهای منحصر به فرد آموزشهای علمیکاربردی
• آموزش در محیط واقعی: ساختار آموزشی دانشگاه به گونهای طراحی شده است که حداقل 60 درصد از دورهها در محیط کار و حداکثر 40 درصد در محیط آموزشی انجام میشود.
• تمرکز بر تقاضامحوری: این دانشگاه با رویکرد تقاضامحور، آموزشهای خود را متناسب با نیازهای واقعی بازار کار طراحی میکند.
• مشارکت بخش خصوصی: دانشگاه با مشارکت فعال بخش خصوصی، به عنوان الگویی موفق در ادغام این بخش در آموزش عالی عمل میکند.
________________________________________
زنجیره ارزش دانشگاه
دانشگاه جامع علمیکاربردی با توجه به تغییرات و رشد سریع فناوری و با استناد به اسناد بالادستی، زنجیره ارزش خود را به چهار دسته اصلی تقسیم کرده است:
• توسعه آموزش اثربخش مبتنی بر نیازهای شغلی
• توسعه فناوری، نوآوری و کارآفرینی
• توسعه صلاحیتهای حرفهای مبتنی بر بازار کار
• توسعه برنامههای فرهنگی و تعمیق ارزشهای دینی
نقش دانشگاه در توسعه کشور
• تربیت نیروی انسانی متخصص: دانشگاه با تربیت نیروی انسانی متخصص و ماهر، به توسعه بخشهای مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور کمک میکند.
• کاهش هزینههای آموزشی دولت: با استفاده از امکانات بخش خصوصی و محیطهای واقعی کار، دانشگاه هزینههای آموزشی دولت را کاهش میدهد.
• ایجاد فرصتهای شغلی محلی: دانشگاه با ایجاد فرصتهای شغلی محلی، به کاهش مهاجرت نیروی انسانی و توسعه مناطق مختلف کشور کمک میکند.
